Forgotten

 چه کسی می گوید: قصه های شاه پریان را فراموش نکرده ایم؟

آیا یادمان می آید...

که سیندرلا فقیر بود...

و گوژپشت نتردام زشت؟

دیگر کسی نیست

اشکهایت را پاک کن...

نمی دانند تو می خندی...

باید فکر کنند که همیشه گریه می کنی...

آها...بهتر شد...

تازه داری همرنگ جماعت می شوی!!

سهراب می گفت

عینک ها را باید برداشت

شهرزاد می دانی چه می گوید؟

عینک تیره بزن

و برو

میان آدم ها

گم می شوی

آن جاست که زندگی را می یابی

در فاصله کوچک بین چشمهایت

و شیشه عینک

مي دانمت...ميبينمت...لمست مي كنم...

مي دانم كسي هست اينجا...براي گرفتن دست هاي سردم...

براي شريك شدن در اشكهايم

احساس مي كنم...انرژي سرشار قلبم را

براي دوست داشتن

براي بخشيدن...براي بخشودن

اما...

انرژي عظيمي مي خواهد...بازگشت

مي خواهم مثل قبل ها بخندم

مي خواهم بدوم...

مي خواهم قهقهه ام در باد بپيچد...

اين چنين است كه زنده مي توان ناميدم

اين چنين است كه نفس مي كشم

دنيايم را خراب مكن

اين كودك من در تو هم هست

اما من انكارش نمي كنم...براي اينكه مورد قبول باشم

براي تعريف شدن در اجتماعي كه هيچي را در آن درست نمي داني

انكارش مي كني

هم مال خودت را

و هم مال من را...

دستهاييت مال منند

مي تواني آنها را به من بدهي و بروي

مي تواني آنها را به من بدهي و نروي

ميبيني؟

يك عالم انتخاب

آن وقت بگو من محدودت مي كنم!

يه چيزي شكست

همين جا توي گلويم

انگار يه تيكه چيني بود

هزار تيكه شد

سرفه كن

دارم خفه مي شم

خواستم اسمتو فرياد بزنم

فكر كردم با همون صدايي كه از گلوم خارج مي شه

تو هم خارج مي شي...از دنيام

ولي انگار راه گلوم باز شده

فرصت طلب!!

الان توي شكممي!!

I need some more to know

?Is this the place I wished to be a life ago

...or

?I made a mistake

!Nonsense

!You,yourself,are a big mistake

وقتی آغازت کردم

کودکی بودم پانزده سال و دو ماه و بیست روزه

و حالا...ادامه ات می دهم

کودکی ام   بیست ساله

حرفهایم کجایند؟ آرزوها؟ رویاها؟

و آن هق هق معصومانه

به پای درخت سیبم که هرگز سیبی نداد...

و آفتاب گردانهایم

که به خاطر باغچه ای دیگر

محکوم به قطع شدند...

همیشه انگار بایدبخواهی و بخواهی

و دیگران بگویند: نباید...

نباید اینجا بمانیم....درخت سیب تو را فراموش خواهد کرد

نباید عاشقم باشی.....تو را فراموش خواهم کرد

نباید عاشقش شوی....صبر کن...فراموشش خواهی کرد

چه ساده

مهر فراموشی می زنیم بر دلهامان

حال آن که چه رنجها می کشد

محکوم به پاره شدن

و دو باره ساختن

و دوباره پاره شدن...

        و......

به خودت نگاه کن

مسخره...احمق!! یک مدار ساخته ای و مرتب به دور آن می چرخی...

                          آخ...سرم گیج می رود...!

همین؟

می خواهی تا ابد به سر گیجه ات ادامه دهی؟

                                                           شرم بر تو باد!

                                                                               شرم...!!

جالبه

به ارزشها می خندیم

عشق رو مسخره می کنیم

عقاید دیگران رو به هیچ می پنداربم

چه آدمهای بزرگی هستیم ما!!!

فقط فرش قرمز کم داریم و گوسفند سر بریده...

گریه نکن دختر

قول دادی

به اونی که می خوای چشم ها و دست ها و صداش رو

برای همیشه داشته باشی...

همه همینو می گن

آدمهایی می یان تو زندگیش که نگاهشون می کنه

دستشونو می گیره

 باهاشون حرف می زنه

و منو فراموش می کنه...

شهرزاد های زیادی ان تو دنیا

از من دیوونه تر

از من شیطون تر

از من شاد تر

(اسم خودمو گذاشتم شاد! هه!!)

جای من زود تر از اونی که فک کنم پر می شه...

چشمک هاش هدف جدیدی دارن

و بغلش جای آدمای دیگه اس

و منو فراموش می کنه...

آخ!

کاش که سرعت فراموشی از سرعت زمان بیشتر بود...

¤ نوشته شده در ساعت <#time#> توسط

I. Jesus of Suburbia

I´m the son of rage and love
the jesus of suburbia
from the bible of "none of the above"
on a steady diet of sodapop and ritalin
no one ever died for my sins in hell
as far as i can tell
at least the ones i got away with

but there´s nothing wrong with me 
this is how i´m supposed to be
in the land of make believe
that don´t believe in me

get my television fix sitting on my crucifix
the living room or my private womb
while the mom´s & brad´s are away
to fall in love and fall in debt 
to alcohol and cigarettes and mary jane
to keep me insane and doing someone else´s cocaine

II. City of the damned

at the center of the earth 
in the parking lot of the 7-11 where i was taught
the motto was just a lie
it says "home is where your heart is"
but what a shame 
´cause everyone´s heart doesn´t beat the same
we´re beating out of time

city of the dead
at the end of another lost highway
signs misleading to nowhere
city of the damned
lost children with dirty faces today
no one really seems to care

i read the graffiti in the bathroom stall 
like the holly scriptures in a shopping mall
and so it seemed to confess 
it didn´t say much
but it only confirm that
the center of the earth is the end of the world
and i could really careless

III. I Don´t Care

I don´t care if you don´t 
i don´t care if you don´t 
i don´t care if you don´t care

Everyone is so full of shit!
born and raised by hypocrates
hearts recycled but never saved
from the cradle to the grave
we are the kids of war and peace
from anaheim to the middle east
we are the stories and disciples of
the jesus of suburbia!
Land of make believe
and it don´t believe in me and
i don´t care !

IV. Dearly Beloved

Dearly beloved, are you listening?
i can´t remember the words you were saying
are we demented?
or am i disturbed?
the space that´s inbetween insane and insecure
oh therapy, can you please fill the void?
am i retarded or am i just overjoyed?
nobody´s perfect and i stand accused
for lack of a better word and that´s my best excuse

V. Tales of another broken home

to live and not to breathe
is to die in tragedy
to run, to run away to find what to believe
and i leave behind this hurricane of fucking lies
i lost my faith to this, this town that don´t exist
so i run, i run away
to the light of masochists
and i leave behind this hurricane of fucking lies
and i walked this line a million and one fucking times
but not this time
i don´t feel any shame, i won´t apologize
when there ain´t nowhere you can go
running away from pain when you´ve been victimized
tales from another broken home